نقش جنگ رسانه‌ای در آشوب‌های اخیر

به گزارش پایگاه خبری چراغ اغتشاشات و آشوب‌های ویرانگر و تروریستی تجلی یافته در فتنه‌ روزهای اخیر ایران، برآیند یکسری اقدامات ترکیبی و به هم پیوسته‌ و چند جانبه‌ای امنیتی، جاسوسی، اقتصادی، اجتماعی، نظامی و تروریستی دولت‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی بوده است که تبیین ابعاد گوناگون آن دارای اهمیت فراوانی است. این فتنه، امتدادِ یک جنگ عظیم و بین المللی بر علیه نظام جمهوری اسلامی ایران است، جنگی که گاه در اقداماتِ گروهک‌های تروریستی در صدر انقلاب خود را نشان می‌دهد، گاه در حوادثی نظیر جنگ تحمیلی خودنمایی می‌کند، گاه در فتنه‌ سال ۷۸ و ۸۸ جولان می‌دهد، گاه به شکل جنگ ۱۲ روزه گسترش می‌یابد و گاه در آشوب‌ها و اغتشاشات چند ساله‌اخیر متجلی می‌شود.یکی از وجوه مهمی که در تحلیل عواملِ ایجاد و توسعه‌ چنین بحران‌هایی باید مورد توجه قرار گیرد؛ پدیده‌ای است که می‌توان آن را «جنگ رسانه‌ای»، «جنگ نرم»، «جنگ روانی و تبلیغاتی» و یا «جنگ فرهنگی» دانست.

محمد اسدی کارشناس جنگ شناختی و راهبردی می‌گوید که « جنگ نرم یا جنگ رسانه‌ای، شامل هر گونه اقدام روانی و تبلیغات رسانه‌ای است که ‌جامعه‌ هدف را نشانه گرفته و بدون درگیری مستقیم نظامی و گشودن آتش، طرف مقابل را به انفعال و شکست وامی‌دارد. در واقع، جنگ نرم در پی از پای درآوردن اندیشه و تفکر جامعه‌ هدف است تا حلقه‌های فکری و فرهنگی آن را سست کرده و با بمباران خبری و تبلیغاتی در نظام فرهنگی، اجتماعی و سیاسی جامعه‌ هدف، تزلزل و بی ثباتی تزریق کند.وی تاکید می‌کند: «در جنگ نرم و جنگ رسانه‌ای، بر خلاف جنگ سخت، مخاطبان نه از روی اجبار و اکراه، بلکه با رضایتمندی، تن به قدرت جدید می‌دهند. دشمنان در جنگ نرم، به جای تحمیل و ناگزیر کردن مخاطبان، با جعل و تحریف واقعیت، ذهن و روان آنان را دستکاری کرده و آنان را با اهداف خویش همسو می‌سازند. مهم‌ترین اهداف جنگ نرمقلب و جعل و تحریف واقعیت‌ها؛ تغییر در اعتقادات و باورها؛ تغییر در افکار و اندیشه‌ها؛ تغییر در کنش‌ها و رفتارها و تغییر در ساختار سیاسی، از مهم‌ترین اهداف جنگ نرم، که کارشناسان جنگ شناختی به آن اشاره می‌کنند، جنگ رسانه‌ای و جنگ نرم، با جنگ سخت متفاوت است؛ اما می‌تواند بستر آن را فراهم سازد و تحقق آن را تسهیل کند. ابزار جنگ نرم، هر نوع رسانه‌ ارتباط جمعی اعم از سینما، تئاتر، رادیو، تلویزیون، ماهواره و رسانه‌های وابسته به اینترنت است.

این امر بر هر بر هر ناظر و کارشناسِ بی طرفی مبرهن است که جمهوری اسلامی ایران، علاوه بر هجمه‌های گوناگون نظامی و سخت و علاوه بر تحریم‌های ظالمانه‌ اقتصادی، از ابتدای انقلاب تاکنون آماج شدیدترین حمله‌های تبلیغاتی و فرهنگی نظام استکبار بین المللی بوده است. حمله‌هایی که هیچ یک از نظام‌های سیاسی و حکومتی دنیا با هر ایدئولوژی و مکتبی (حتی ایدئولوژی‌های مدعی مبارزه با امپریالیسم)، حتی درصد کوچکی از آن را تجربه نکرده‌اند؛ از این جهت، به کارگیری اصطلاح «جنگ رسانه‌ای» دشمن بر علیه جبهه‌ی انقلاب، از هیچ جهتی نه تنها حائز اغراق نیست، بلکه در بیان حدود و ثغور و ابعاد عظیم این بحران قاصر است. اسدی کارشناس جنگ ترکیبی تاکید می‌کند: « از اصلی‌ترین اقدامات رسانه‌ای دشمن (اعم از آمریکا و رژیم صهیونیستی و کشورهای اروپایی حامی آن‌ها) در ذیل مفهوم جنگ رسانه‌ای در مقابل جمهوری اسلامی ایران، این است که سعی می‌کنند یکسری خطوط را با طُرُق و شیوه‌های گوناگون و در قالب رسانه‌ها و ابزارهای گوناگون به جامعه‌ هدف (اعم از داخلی و خارجی) القاء کند.

وی درباره این خطوط ادامه می‌دهد: آنها سعی می کنند اینگونه القا کنند که جمهوری اسلامی ایران یک نظام دیکتاتوری است؛ فناوری هسته‌ای این نظام، غیر صلح آمیز است؛ ایران در کشورهای منطقه مداخله و دخالت می‌کند؛ جمهوری اسلامی، ضد حقوق بشر، حقوق زنان و آزادی‌های فردی و اجتماعی است؛ فضای اجتماعی و فرهنگی ایران به شدت سیاه، آشفته و اسفناک است و بحران‌های عدیده‌ی اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و زیست محیطی در این کشور جاری و ساری است و جمهوری اسلامی، نظامی جنگ طلب و ضد بشری است که به دنبالِ مبارزه با صلح جهانی است.اسدی ادامه می‌دهد که تمامی این موارد برای این است که نظام جمهوری اسلامی؛ با تمام قوا در مقابل استکبار بین المللی و نظام سلطه ایستاده است و هژمونی فرهنگی و منافع سیاسی و اقتصادی آن را با چالش‌های بنیادینی مواجه ساخته است.

نظام سلطه‌ای که تمامی موارد فوق‌الذکر در سیاست‌های داخلی و خارجی خود آن‌ها به اعلاء درجه جاری و ساری است و بزرگ‌ترین ناقض حقوق و بلکه نوع انسان از هیروشیما، تا ویتنام و از الجزایر تا فلسطین و عراق و افغانستان و غزه است. بلاشک هیچ قدرت بین المللی متجاوز و خشونت طلب و متوحشی در طول تاریخ بشر (از نرون تا چنگیز و از هیتلر تا مائو)، جنایاتی را که آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها در نیم سده‌ اخیر انجام داده‌اند، به خواب هم ندیده است.لیکن دشمن با جنگ رسانه‌ای، نه تنها خود را از این اتهامات می‌رهاند، بلکه خود را مدافع صلح و دموکراسی و حقوق انسان و مخالفان خود را جنگ طلب و ضد حقوق انسان معرفی می‌کند. این همان قدرت جنگ نرم یا جنگ رسانه‌ای است.