زن در مکتب امام، عفیفه ای در خانه و مجاهده ای در جامعه

با وقوع انقلاب اسلامی، انقلابی دیگر نیز حول مسئله زنان رخ داد. همانگونه که انقلاب سبب احیای دین مبین اسلام شد، موجب احیای جایگاه اصلی زن و نگاهی درست و ارزشمند نسبت به زنان گردید. این انقلاب به تمام الگوهای غربی و شرقی ـ که هر یک به نوعی استعدادها و ظرفیتهای وجودی زن را نادیده گرفته و از وجود او سوءاستفاده میکردند ـ «نه» گفت.

غرب با برچسب برابری حقوق زن و مرد، زنان را به بهانه حضور در اجتماع، به عرصه هایی کشاند که زن را از جنسیت خود عبور و به آنان القا کرد که ارزشمند بودن به معنای همانند مردان عمل کردن و زیستن است. نگاه زنانه از زنان ربوده شد؛ قرارگاه خانه و خانواده را ترک کردند و ناچار به مردانه زیستن یا به حراج گذاشتن خصلت های زنانه خود در جهت بهره برداری های نادرست شدند. در مقابل، الگوی زن شرقی نیز زن را صرفاً محدود به خانه و حفظ آن میدید، گویی زن تنها برای تأمین مسائل درون خانه آفریده شده و هیچ شأنی برای او در جامعه قائل نبود.

امام خمینی با ارائه الگوی سوم، زن را به عنوان محور تعادل معرفی کردند که هم حافظ کرامت و حریم خانواده است و هم سازنده و پیشبرنده جامعه. در این نگاه، خانه به عنوان اولین و مهمترین پایگاه تربیت انسان ها، ارزشی والا دارد و مدیریت آن اشرف کارهای عالم شناخته میشود. از سوی دیگر، اجتماع عرصه ای برای بروز استعدادها، دانش و ایمان زن در جهت خدمت به جامعه اسلامی است.

زنان به سبب استعدادهای ذاتی و شریان های عاطفی قدرتمند خود، توانایی انتقال هر آنچه در درونشان میروید به خانواده و جامعه را دارند. اگر در جامعه ای زن متعالی شود، آن جامعه نیز متعالی خواهد شد. به همین سبب است که زنان تمدن ساز و مربیان جامعه هستند.

زن در این مکتب، مجاهدت را به تمامی معنا درک میکند؛ هم در جبهه داخلی خانه با تربیت نسل صالح و ایثارگری، و هم در جبهه خارجی با حضور در عرصه های علمی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی، در کنار مرد و نه در تقابل با او. این الگو برای تحقق خود نیازمند بسترسازی حقیقی است. قوانین باید به گونهای طراحی شوند که هم از نهاد خانواده حمایت کنند و هم امکان حضور مؤثر و ایمن زن در عرصه های مورد نیاز جامعه را فراهم آورند.

در نهایت، هدف نهایی این الگو، تربیت «زن تراز انقلاب اسلامی» است؛ زنی که با الهام از مکتب حضرت زهرا(س) و حضرت زینب(س)، هم عفیفه ای در خانه است، هم مجاهده ای در صحنه اجتماع و هم دانشمندی در عرصه علم و معرفت. چنین زنی است که میتواند با حفظ هویت خود، تمدن اسلامی را بسازد و زمینه ساز ظهور گردد.